حضور هیچ ملایم

هر کس در هر کجا به این حقیقت تلخ پی ببرد که زندگی را از او ربوده اند، در حقیقت به آنجا تبعید شده است؛ حتی اگر آنجا زادگاه و وطن او باشد.هر کس در سرزمینی زندگی کند که هیچگونه سنخیتی با آداب و رسوم و فرهنگ مردم آن سرزمین نداشته باشد،در حقیقت به آن سرزمین تبعید شده است.بهشت هم خودش دست کمی از تبعیدگاه نداشت،جایی که آزاد نباشی با حوای عزیزت آزادانه بگردی و کسی نپایدت که چه میکنی و چه میخوری، مخوف ترین تبعیدگاه است.«آدم به جرم خوردن گندم با حواشد رانده از بهشتاما چه غمحوا خودش بهشت است»...

ادامه مطلب